środa, 7 października 2015

Tętniak

Tętniaki to najczęściej skutek procesów miażdżycowych, urazów, nadciśnienia tętniczego, gwałtownego i dużego wysiłku albo powikłanie procesu zapalnego. Ze względu na lokalizację kardiochirurdzy rozróżniają: tętniaki aorty piersiowej, brzusznej oraz tętniaki piersiowo–brzuszne.

Objawy

Tętniak może nie dawać żadnych dolegliwości – mówimy wówczas o
tętniaku bezobjawowym, rozpoznawanym przypadkowo podczas w rutynowych
badań (np. USG) lub w trakcie diagnostyki innych chorób.
W przypadku
tętniaka objawowego aorty piersiowej objawem może być narastający ból w
klatce piersiowej, krwioplucie i chrypka. Jeśli tętniak ulega
rozwarstwieniu, ból wywołany rozdzielaniem się ściany aorty jest
wyjątkowo silny i gwałtowny. Najczęściej towarzyszy gwałtownemu
wysiłkowi lub wzrostowi ciśnienia krwi. Tętniak objawowy aorty brzusznej
daje ból w okolicy lędźwiowo–krzyżowej, promieniujący zwykle do krocza.
Jeśli tętniak jest duży, można go niekiedy wyczuć przez powłoki
brzuszne (tętniący guz). Najgroźniejszym powikłaniem tętniaka, jest jego
pęknięcie, co może doprowadzić do dużej utraty krwi i zgonu. Pęknięciu
towarzyszy silny ból brzucha lub klatki piersiowej.

Leczenie

W przypadkach grożących pęknięciem leczenie tętniaków aorty jest
chirurgiczne. Operacja polega na wycięciu tętniaka i wszczepieniu
protezy z tworzywa sztucznego. Nie operuje się tętniaków aorty o
średnicy mniejszej niż 4 cm. Także większy (do 5,5 cm) tętniak nie jest
bezwzględnym wskazaniem do zabiegu. Statystycznie pęknięcie występuje
rzadziej niż śmiertelność operacyjna. W przypadku tętniaków
rozwarstwiających stosuje się również zszycie ścian tętnicy.